| Powołanie: fotograf - o wystawie Tadeusza Rolkego w CSW |
 Rolke nie wybiera jednego tematu. U niego dzieje się zawsze jakby odwrotnie - to temat wybiera Rolkego. Fotograf ma akurat przy sobie aparat. Nagle dokonuje się cudowne i niepowtarzalne spotkanie tematu z jego autorem. A potem następują kolejne magiczne i fotograficzne wielkie rzeczy.   Na wystawie w warszawskim CSW zarazem sporo zdjęć niedoskonałych, nieco brudnych, nazbyt pospiesznych. No i co z tego, skoro chwytają moment, a przecież ten moment za moment zniknie i nie da się do niego powrócić, więc lepiej, że jest właśnie taki niż żaden. I to należy cenić w fotograficznej postawie Rolkego, który zdaje się mimowolnie mówić: lepiej mi się nie udało…   Na warszawskiej wystawie tylko jedna sala wyjęta jest spod władzy przypadku: sala portretów artystów. Zaczął je robić przed wielu laty, obracając się w towarzystwie warszawskiej i düsseldorfskiej bohemy. Występował wtedy w kilku rolach jednocześnie - kronikarza, uczestnika, współtwórcy. Ze wszystkich wywiązywał się znakomicie. Artykuł Bogdana Deptuły w dwutygodniku Można ich już tylko portretować - wywiad z Tadeuszem Rolke w Gazecie Wyborczej |
Copyright © 2009 ZPAF
Powered by TrojkaDesign